نیمه شب ،اشک آلود نجوایی سرد خواهم کرد
در ظلمت شب،ایستاده رازها فاش خواهم کرد

دل گره خورده به آنکه نامش را دلدار نهاده ایم
سردی شب را آموختم،دل را سنگ خواهم کرد

کنارهم،اما دروغی از جنس نور درقلب میدرخشد
در تاریکی راستین شب،دیوار بر دروغ ها خواهم کرد

می پنداشتم گرمی چشمانت زمستان را بهار میکند
در بلندای شب های زمستان،چشم سفید خواهم کرد

رب النوع دنیای من بودی،خالق کل هستی را از یاد برده ام
دیدن معبود چشم نمیخواهد،در تاریکی کعبه را طواف خواهم کرد

آوای زندگی را با تو گوش میکنم آوایی سرد در پناه گرمی خورشد
نیمه شب ،اشک آلود نجوایی سرد خواهم کرد

...